Multicultureel
Reageer
Zij die willen te kaap’ren varen…
Knecht en heer
‘Schreeuw’ brengt bijna $ 120 miljoen op
‘Sneller, hoger, sterker’
Uit de pers: Bewoners in enkele wijken van Londen hebben van de overheid bericht ontvangen dat tijdens de Olympische Spelen op hun flatgebouw wellicht luchtdoelraketten worden geplaatst om aanvallen van terroristen af te slaan.
Oud? Maar dan ook totaal!
Hij zei wel dat onze eeuw, in zijn jeugd nog de eeuw van het kind, thans de eeuw van de grijsaard was geworden, met al die bejaardenzorg, met gemeenschapstehuizen, tochtjes, bezighouden, zoethouden. Wat drommel, konden die mensen zichzelf niet zoethouden? Moest dat altijd weer worden afgewenteld op de gemeenschap? Was dat nu de welvaartsstaat of de staat van de bejaarde zuigelingen, van de kleuterscholen voor kerels met filozofenbaarden en vrouwen met leeftijdsrimpels en mummelmonden? Wie oud wilde worden moest de ouderdom nemen in zijn totaliteit.
(Ferdinand Bordewijk, ‘Tijding van ver’.)
Gelukkig land
Caius Julius Caesar: De teerling is geworpen.
Koning Lodewijk XIV: De Staat — dat ben ik.
Koningin Elizabeth I: Ik zwijg, ik kijk toe.
Caius Julius Caesar: Ik kwam, ik zag, ik overwon.
Prins Willem-Alexander : Ik heb verstand van watermanagement en dus ook van wc-potten.
I-Kukule-Q
Hij kraait maar door en zo geeft hij mij een vrijbrief om op mijn punt te blijven hameren.
Het schijnt dat Diederik Samson een hoog IQ heeft. Proficiat! Maar hij bewijst weer eens dat je zeer intelligent kunt zijn en toch een onuitstaanbare kletsmajoor.
Gisteren was het weer raak. Samson kreeg de kans op de buis uitvoerig te vertellen waarom hij zijn handtekening niet onder het bezuinigingspakket had gezet. En daar klonk zijn mantra weer: de lasten werden niet eerlijk verdeeld. Uiteraard verzuimde de interviewer hem uit te dagen een paar alternatieven-met-handjes-en-voetjes te noemen. Maar Samson kwam zowaar zelf met iets op de proppen: het geld moest worden weggehaald bij de rijken. Nu is hij van beroep ingenieur en voor mijn part een briljante, doch van economie heeft hij geen kaas gegeten. Ik leerde reeds als eerstejaars studentje (en mijn professoren waren allesbehalve rechtse rakkers) dat het extra zwaar belasten van de rijken in een land als het onze hoofdzakelijk symboolwetgeving is; het levert veel te weinig op, om de eenvoudige reden dat wij weinig echt rijkaards hebben.
De interviewer ging nogmaals in de fout, doordat hij Samson niet wees op de stelling van econoom Sweder van Wijnsbergen in Trouw van die ochtend: de nadelige gevolgen van het bezuinigingspakket voor de lage inkomens vallen erg mee. (Wanneer zullen interviewers eens leren zich grondig voor te bereiden, vraagt deze life-long journalist zich af.)
En dan was er dit dialoogje, dat koddig zou zijn, als het niet zo stompzinnig was. De interviewer constateerde dat de PvdA nu in een rijtje met de PVV en de SP stond. Samson: ‘Ik laat me niet in een rijtje zetten.’ (Men gelieve te vergelijken: Jan heeft bij het Kleinpolderplein in een kolossale opstopping gezeten. Piet: ‘Jan, Ik hoorde van je vrouw dat je lelijk in de file zat.’ Jan: ‘Ik laat me niet in een file zetten.’)
Ik ben geen lid van de PvdA en stem niet op de PvdA. Maar ik gun deze partij het beste, want zij heeft onvergankelijke verdiensten voor onze samenleving gehad. Ik wens haar toe dat zij zichzelf een enorme dienst bewijst, door het holle vat Samson op de kortst mogelijke termijn te lozen.
Pikant in de kantlijn
Het Kunduz-akkoord roept bij mij twee pikante kanttekeningen op. Geert Wilders en zijn PVV zijn volledig geïsoleerd. In de Tweede Kamer wordt hij niet meer aangepakt, als ware hij in één dikke etmaal van nationale vogelverschrikker tot quantité négligeable gedevalueerd, en zelfs De Telegraaf, zijn oude, vertrouwde spreekbuis, geeft hem nu onder uit de zak. Maar dit wil geenszins zeggen dat de bodem uit het rechtspopulisme is gevallen; het zou mij verbazen, als de PVV op 12 september niet een klinkend resultaat boekte.
En dan de PvdA. Om te beginnen: we moeten niet vergeten dat Rutte-1, met de PVV als gedoger, er is gekomen door het onhandig, ja, roekeloos opereren van de sociaal-democraten tijdens de kabinetsformatie. Er was met hen niet te praten, zij dachten: laat de informateur het maar over rechts proberen, dat wordt natuurlijk niks, dan moet hij met hangende pootjes bij ons aankloppen en dan zitten wij op rozen. Dat pakte dus volledig anders uit.
Dit keer was Diederik Samson niet te verwrikken. Jolande Sap en Sybrand van Haersma Buma zeggen zich uit de naad te hebben gepraat om hem mee te krijgen, maar hij zou zijn blijven tetteren dat hij tegen het bezuinigingspakket was, zonder duidelijk te maken wat hij aan concreets dan wel wilde. Hij beweert dat hij bewust in de kantlijn is gemanoeuvreerd, men zou hem zelfs de dossiers niet hebben gestuurd, volgens de anderen echter gaf hij de voorrang aan zijn verschijning in een tv-programma boven onderhandelingen met het CDA en GroenLinks.
Ik heb het al eerder geschreven: het is hoogst ongewenst dat een politieke partij zich laat verblinden door een praatvaar. Hans Wiegel kwam gisteren met de intrigerende opmerking dat Samson sneller praat dan denkt. Vóór de Kamer al leuzen mitraillerend met een spandoek tegen kernenergie wapperen, is één ding, in de Kamer optreden als een wijze volksvertegenwoordiger is iets anders. Ik zal de enige niet zijn die zich afvraagt of de PvdA met Samson wel de juiste man op de juiste plaats heeft gepoot.
Verder vrees ik dat onder de sociaal-democraten reeds wordt gedacht (en wellicht ook hardop gezegd): ‘Nog één zo’n mispeer, Diederik, en je kunt het schudden.’ Zeker nu Hans ‘Robespierre’ Spekman de lakens uitdeelt.
Foto: Samson, met pruik
Holderdebolder, een wonder in de polder
Niet alleen in Lourdes, ook in ons kikkerlandje vallen wonderen te noteren. Luid schetterden gisteren de klaroenstoten: ‘We zijn eruit!’ Minister De Jager en vijf fractieleiders klaarden de klus waarvoor zij zijn benoemd respectievelijk gekozen. Dat verdient lof en ik ben sportief genoeg om hun die bij dezen toe te zwaaien.
We moeten wel bedenken dat er vier boelieden aan te pas moesten komen. Dezen zijn:
1. Boeman Brussel met zijn eis dat Nederland vóór aanstaande maandag een bezuinigingspakket moest indienen, op straffe van een kolossale boete (volgens de minister even hoog als de totale jaarkosten van ons politieapparaat.)
2. De financiële markten.
3. De machtige kredietbeoordelaars.
4. De publieke opinie en de massamedia. Het gemor in den lande over het Haagse geklooi begon oorverdovend te worden.
Bij alle opluchting kan ik mij toch niet aan een zekere scepsis onttrekken. Is het pakket van de ‘Kunduz-coalitie’ wel vrij van jujubussmetten, met andere woorden: hebben strenge rekenmeesters, onverbiddelijke econometristen de cijfertjes al onder de loep genomen? De vakbeweging is woedend; we kunnen ons opmaken voor enorme sociale onrust. Dat twee grote partijen, linkse bovendien, te weten de PvdA en de SP, momenteel met lege handen staan, is nog tot daaraan toe, maar dat zij als ware schlemielen in de hoek hun knopen tellen, is in het Nederlandse politieke bestel niet wenselijk.
En dan GroenLinks. Mevrouw Sap heeft flink haar (bevallige) nek uitgestoken. Zij heeft haar fractie meegekregen. Doch dat is slechts een kleine club. Valt niet te vrezen dat haar achterban, de Partij van de Opgewonden Standjes, haar verwijt: ‘Jolande, je hebt in een mum GroenLinks verminkt tot GroenRechts.’?